55 آفة الأمل الأجل : آفت آرزومندى مرگ و اجل است . 56 آفة الخير قرين السّوء : آفت نيكى رفيق يار بد است . 57 آفة الاقتدار البغى و العتوّ : آفت قدرت و نيرومندى ستم و سركشى است . ( الفصل السابع عشر ) حرف الألف بلفظ اذا بمعنى الشرط ممّا ورد من حكم أمير المؤمنين علىّ بن أبي طالب عليه السّلام فى حرف الألف بلفظ اذا بمعنى الشّرط قال عليه السّلام ( فصل هفدهم ) از آنچه كه وارد گرديده است از حكمتهاى حضرت امير المؤمنين علىّ بن ابي طالب عليه السّلام در حرف الف بلفظ إذا كه بمعنى شرط است آن حضرت عليه السّلام فرمودند : 1 إذا نطقت فاصدق : هرگاه سخن گوئى راست بگو 2 إذا ملكت فارفق : هرگاه بر مردم تملّكى پيدا كردى نرمى كن . 3 إذا أعطيت فاشكر : هرگاه عطا كرده شوى تشكّر كن . 4 إذا ابتليت فاصبر : هرگاه گرفتار شدى بشكيبائى گراى . 5 إذا عاقبت فارفق : هرگاه از كسى بازخواستى خواستى نرمى كن . 6 إذا عاتبت فاستبق : هرگاه عتاب كنى جاى آشتى را باقى گذار . 7 إذا أحببت فلا تكثر : هرگاه دوستى كنى دوستى را بسيار برخ طرف مكش . 8 إذا أبغضت فلا تهجر : هرگاه دشمنى كنى ( دشنام مده و ) سخن بيهوده و هذيان مگوى . 9 إذا صنعت معروفا فاستره : هرگاه كار نيكى بجاى آرى آن را پنهان دار ( و بر كسى كه آن نيكى را در باره‌اش كردى منّت مگذار ) . 10 إذا صنع إليك معروف فانشره : هرگاه در بارهء تو نيكى شود آن را منتشر ساز و آشكار كن . 11 إذا مدحت فاختصر : هرگاه كسى را ستايش كنى سخن را كوتاه گوى . 12 إذا ذممت فاقتصر : هرگاه نكوهش كنى سخن دراز مكن